Koszula miłośnika motoryzacji

 Pierwsza dosyć udana przyznam próba uszycia chłopięcej koszuli skłoniła mnie do kolejnej. Tym razem zaprosiłam Najstarszego do współpracy. Pokazałam maaasę różnych wzorów tkanin, z których on wybrał sobie taki jak mu się podoba. Nie byłam pewna jak uda się ta koszula. Trochę kłopotów miałam z odszyciem pionowego paska, tego gdzie dziurki na guziki są, bo tkanina wzorzysta jednostronnie i nie mogłam po prostu podwinąć, bo nie byłoby wzoru na przodzie. Ale kombinacje, kombinacje i udało się.
JEST KOSZULA!!!

W porównaniu do poprzedniej nieco opuściłam ramiona, zmniejszyłam kołnierzyk i teraz jest zdecydowanie lepiej oraz bardziej skupiłam się na estetycznym wykończeniu od środka. Poprzednio dużo zygzaków. Teraz gdzie się dało to szew francuski.

Plan na następną już mam. Może w innym rozmiarze, dla innego małego mężczyzny. Chciałabym przy kolejnej zrobić kołnierzyk taki dwuczęściowy, bo ten aktualnie to taki w wersji całościowej, a żeby zachować pozory odszywam go tylko w specjalny sposób. Właściwie jakoś bardzo mi to nie przeszkadza, ale wydaje mi się, że lepiej będzie się wywijał. I oczywiście zawsze to jedna umiejętność więcej.

Najważniejsze, że Najstarszy zadowolony.

Mnie się najbardziej podobają te guziki w dwóch kolorach. I tylko ubolewam, że moja maszyna nie jest mistrzynią robienia dziurek. Rozważam poważnie ręczne obrabianie dziurek przy kolejnym wytworku.

Koszula chłopięca

 Od zawsze miałam w głowie plan, żeby uszyć mężowi własnemu prawdziwą koszulę. Taką z kołnierzykiem, mankietami zapinanymi na spinki, elegancką. Tym bardziej, że sam ma kłopot z zakupem koszuli, bo jest duuuuży i niestandardowy :D Koszula to dla mnie ogromne wyzwanie, dlatego postanowiłam zacząć od nieco mniejszej wersji i bardziej sportowej dla syna.

 Nie mając pomysłu jak kupić odpowiedni materiał przez internet, bo taka droga jest dla mnie najwygodniejsza, a zarazem chcąc rozgryźć niektóre zawiłości szycia koszul, rozprawiłam się z niepasującą koszulą męża.

Wbrew pozorom, choć rozmiar koszuli duuużo mniejszy szyłam, materiału jak widać wystarczyło ledwo ledwo.

Korzystałam z wykroju z PAPAVERO I to było też wyzwanie, bo pierwszy raz szyłam coś z wykroju, ale bez instrukcji.
Było trochę prucia, ale udało się.

Zadowolony z efektu końcowego syn już wybrał sobie materiał na kolejną koszulę :)